1. dönem: Deprem sonrası ilk günlerdir. Bu dönemde insanlarda bir korku ve şaşkınlık oluşur. Maruz kalan kişiler ne yapacaklarını bilemezler. İnisiyatiflerini geçici bir süre kaybederler. Çevresindeki aile bireyleri, komşular, eş, dost ve yardım ekiplerinin yardımı ile ayakta dururlar.

2. dönem felaketin 2. Haftasından sonra başlayıp birkaç ay süren dönemdir. Bu dönemden kişi duruma adapte olmaya, bir uyum mekanizması geliştirmeye çalışır. Yaşananları ve yaşanan belirtileri inkâr ederek hayata tutunmaya çalışır. Bu bir çeşit savunma davranışıdır.

3. dönem bir yıla uzayabilen bir süreçtir. Barınma, yeme, içme gibi temel ihtiyaçların yanı sıra sevgi, sıcaklık, şefkat gibi duygusal ihtiyaçlar karşılanmazsa doğal olarak bir öfke, hüzün ve hayal kırıklığı öne çıkar. Ancak bazı kişilerde bu ihtiyaçlar karşılansa bile kaybettiklerinin artık geri gelmeyeceği ve hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağı düşüncesi ön plana çıkar. Birlikte yaşama ve hareket etme motivasyonu düşer ve kişinin ruhsal sorunları artmaya başlar.

4. dönem re-adaptasyon ve yeniden yapılanma dönemidir ve yıllarca sürebilir.

Depremzede insanların psikolojik müdahalesinde hangi dönemde ve hangi ihtiyaçlarının olduğu çok önemlidir. Planlama o ihtiyaca göre yapılmalıdır.

Elimde olmadan sosyal medyaya çok maruz bıraktım kendimi. Depremi bizzat yaşamamış olmama rağmen neredeyse aynı korku kaygıyı hissediyorum. Bu yaşadıklarım normal mi? Neler yapmalıyım?

Haberlere, olumsuz bilgilere ve üzücü görüntülere uzun süre maruz kalm...

Bellek sorunları yaşadığımı fark ediyorum, beni çok endişelendiriyor. Neler yapabilirim?

Depremin yarattığı yıkım ve dehşet geçici bir şaşkınlığa ve dikkatte z...

Işıkları kapatmadan uyuyamıyorum, her an deprem olacakmış gibi hissediyorum. Ancak eşim artık tepki gösteriyor, normale dönmem gerektiğini söylüyorum. Verdiğim bu tepki anormal mi?

Doğal afetler, beklenmedik ve ani gelişen doğa olaylarıdır. Yaşadığımı...